Archiwum 3 kwietnia 2014

  • Mariusz Kowalski opublikował w najnowszym “Najwyższym Czasie” /nr 14/2014/ artykuł p.t. “Cykle pokoleniowych buntów – od Konfederacji Barskiej do  Majdanu”  Tekst ten można też znaleźć w sieci  /TUTAJ/.  Na wstępie […]

    Cykle pokoleniowych buntów – co będzie w 2015 r.?

    Mariusz Kowalski opublikował w najnowszym “Najwyższym Czasie” /nr 14/2014/ artykuł p.t. “Cykle pokoleniowych buntów – od Konfederacji Barskiej do  Majdanu”  Tekst ten można też znaleźć w sieci  /TUTAJ/.  Na wstępie […]
  • Witam Wielce Szanownych Państwa,   Dużo ostatnio krytykuje i słusznie domagają się Państwo “czegoś ode mnie”.   Jednocześnie proszę o zrozumienie, bo daruje sobie stylistykę ponieważ już kilka razy próbowałem […]

    Podziemne Państwo Polskie w nie-konspiracji cz 1.

    Witam Wielce Szanownych Państwa,   Dużo ostatnio krytykuje i słusznie domagają się Państwo “czegoś ode mnie”.   Jednocześnie proszę o zrozumienie, bo daruje sobie stylistykę ponieważ już kilka razy próbowałem […]
  • W 2008 roku telewizja rosyjska (russia.tv) przeprowadziła konkurs pod nazwą “Imię Rosji” na najpopularniejszą postać historyczną Rosji, rosyjskiego bohatera wszechczasów. W konkursie wzięło udział 50 milionów Rosjan! To jest 1/3 […]

    Imię Rosji

    W 2008 roku telewizja rosyjska (russia.tv) przeprowadziła konkurs pod nazwą “Imię Rosji” na najpopularniejszą postać historyczną Rosji, rosyjskiego bohatera wszechczasów. W konkursie wzięło udział 50 milionów Rosjan! To jest 1/3 […]
  • Drodzy, Ostatnio na naszym portalu pojawia się coraz więcej wymian komentarzy, których nie da się nazwać dyskusją, które poziomem argumentów przypominają najgorsze momenty Neonu i innych blogowisk o nienajlepszej reputacji. […]

    Otwarta dyskusja o zamkniętości “Legionu”

    Drodzy, Ostatnio na naszym portalu pojawia się coraz więcej wymian komentarzy, których nie da się nazwać dyskusją, które poziomem argumentów przypominają najgorsze momenty Neonu i innych blogowisk o nienajlepszej reputacji. […]
  • o. Jacek Salij OP   Najpierw zauważmy różnicę między chrześcijańskim oczekiwaniem końca świata a katastrofizmem, który — poza tym, że lubi się powoływać na eschatologiczne wypowiedzi Nowego Testamentu — niewiele […]

    Żyjemy w czasach ostatecznych

    o. Jacek Salij OP   Najpierw zauważmy różnicę między chrześcijańskim oczekiwaniem końca świata a katastrofizmem, który — poza tym, że lubi się powoływać na eschatologiczne wypowiedzi Nowego Testamentu — niewiele […]
style="float: left margin-right: 100px" class="subsec psalm">

Psalm responsoryjny

Ps 17 (16), 1bcd. 2-3. 6-7 (R.: por. 6b)
Nakłoń swe ucho, usłysz moje słowoRozważ, Panie, moją słuszną sprawę, * usłysz me wołanie, wysłuchaj modlitwy * moich warg nieobłudnych.Nakłoń swe ucho, usłysz moje słowoNiech wyrok o mnie wyjdzie od Ciebie, * Twoje oczy widzą to, co sprawiedliwe. Choćbyś badał moje serce i przyszedł do mnie nocą, † i doświadczał mnie ogniem, * nieprawości we mnie nie znajdziesz.Nakłoń swe ucho, usłysz moje słowoWołam do Ciebie, bo Ty mnie, Boże, wysłuchasz, * nakłoń ku mnie swe ucho, usłysz moje słowo. Okaż przedziwne miłosierdzie Twoje, † Zbawco tych, którzy się chronią przed wrogiem * pod Twoją prawicę.Nakłoń swe ucho, usłysz moje słowo

Pierwsze czytanie

Hi 1, 6-22
Czytanie z Księgi HiobaPewnego dnia, gdy synowie Boży przyszli stawić się przed Panem, Szatan też przyszedł z nimi. I rzekł Bóg do Szatana: «Skąd przychodzisz?» Szatan odrzekł Panu: «Przemierzałem ziemię i wędrowałem po niej». Mówi Pan do Szatana: «A zwróciłeś uwagę na sługę mego, Hioba? Bo nie ma na całej ziemi drugiego, kto by tak był prawy, sprawiedliwy, bogobojny i unikający grzechu jak on». Szatan na to do Pana: «Czyż za darmo Hiob czci Boga? Czyż Ty nie ogrodziłeś zewsząd jego samego, jego domu i całej majętności? Pracy jego rąk pobłogosławiłeś, jego dobytek na ziemi się mnoży. Wyciągnij, proszę, rękę i dotknij jego majątku! Na pewno Ci w twarz będzie złorzeczył». Rzekł Pan do Szatana: «Oto cały majątek jego w twej mocy.Tylko na niego samego nie wyciągaj ręki». I odszedł Szatan sprzed oblicza Pańskiego.Pewnego dnia, gdy synowie i córki jedli i pili w domu najstarszego brata, przyszedł posłaniec do Hioba i rzekł: «Woły orały, a oślice pasły się tuż obok. Wtem napadli Sabejczycy, porwali je, a sługi mieczem pozabijali, ja sam uszedłem, by ci o tym donieść». Gdy ten jeszcze mówił, przyszedł inny i rzekł: «Ogień Boży spadł z nieba, zapłonął wśród owiec oraz sług i pochłonął ich. Ja sam uszedłem, by ci o tym donieść». Gdy ten jeszcze mówił, przyszedł inny i rzekł: «Chaldejczycy zstąpili z trzema oddziałami, napadli na wielbłądy, a sługi ostrzem miecza zabili. Ja sam uszedłem, by ci o tym donieść». Gdy ten jeszcze mówił, przyszedł inny i rzekł: «Twoi synowie i córki jedli i pili wino w domu najstarszego brata. Wtem powiał szalony wicher z pustyni, poruszył czterema węgłami domu, zawalił go na dzieci, tak iż poumierały. Ja sam uszedłem, by ci o tym donieść».Hiob wstał, rozdarł szaty, ogolił głowę, upadł na ziemię, oddał pokłon i rzekł: «Nagi wyszedłem z łona matki i nagi tam wrócę. Dał Pan i zabrał Pan. Niech będzie imię Pańskie błogosławione!» W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył i nie przypisał Bogu nieprawości.

Psalm responsoryjny

Ps 17 (16), 1bcd. 2-3. 6-7 (R.: por. 6b)
Nakłoń swe ucho, usłysz moje słowoRozważ, Panie, moją słuszną sprawę, * usłysz me wołanie, wysłuchaj modlitwy * moich warg nieobłudnych.Nakłoń swe ucho, usłysz moje słowoNiech wyrok o mnie wyjdzie od Ciebie, * Twoje oczy widzą to, co sprawiedliwe. Choćbyś badał moje serce i przyszedł do mnie nocą, † i doświadczał mnie ogniem, * nieprawości we mnie nie znajdziesz.Nakłoń swe ucho, usłysz moje słowoWołam do Ciebie, bo Ty mnie, Boże, wysłuchasz, * nakłoń ku mnie swe ucho, usłysz moje słowo. Okaż przedziwne miłosierdzie Twoje, † Zbawco tych, którzy się chronią przed wrogiem * pod Twoją prawicę.Nakłoń swe ucho, usłysz moje słowo

Śpiew przed Ewangelią

Mk 10, 45
Alleluja, alleluja, allelujaSyn Człowieczy przyszedł, żeby służyć i dać swoje życie jako okup za wielu.Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 9, 46-50
Słowa Ewangelii według Świętego ŁukaszaUczniom Jezusa przyszła myśl, kto z nich jest największy. Lecz Jezus, znając tę myśl w ich sercach, wziął dziecko, postawił je przy sobie i rzekł do nich: «Kto by to dziecko przyjął w imię moje, Mnie przyjmuje; a kto by Mnie przyjął, przyjmuje Tego, który Mnie posłał. Kto bowiem jest najmniejszy wśród was wszystkich, ten jest wielki».Wtedy przemówił Jan: «Mistrzu, widzieliśmy, jak ktoś w imię Twoje wypędzał złe duchy, i zaczęliśmy mu zabraniać, bo nie chodzi z nami». Lecz Jezus mu odpowiedział: «Przestańcie zabraniać; kto bowiem nie jest przeciwko wam, ten jest z wami».