Przyrodzona dobroć człowieka – prawda czy zabobon?

Melioryzm (z łac.melior – lepszy) – przekonanie o naturalnym dążeniu człowieka ku dobru, ku temu co lepsze, doskonalsze. Może być także postrzegany jako szeroko pojęte doskonalenie społeczeństwa. Wiąże się ono z przekonaniem, że wszelkie dążenia do celów złych biorą się z niewiedzy lub błędu.

Wykład o największym nowożytnym filozofie, Gottfriedzie Leibnizu i jego pomyłce brania ludzkiej natury jako spontanicznie skłonnej ku dobru. Analiza błędu, który mocno zaważył na dziejach człowieka.
Wykład-uczta, przynajmniej dla filozoficznie usposobionego podniebienia. Bardzo cenne wystąpienie o „złej radości”.

 

O autorze: Redakcja