O rzeczywistej wartości człowieka nie decyduje człowiek, lecz Bóg

Jezus_ludzie i dzieci

Cytat dnia

Wartość ucznia Jezusa jest tym większa, im większe jest jego poddanie się Bogu.

Patrząc na radosne dziecko, pokorne i poddane swoim rodzicom, rozumiemy rolę uczniów Jezusa w świecie. Osiągną więcej będąc sługami, niż panami.

Kto przyjmuje Jezusa jak dziecko, przyjmuje Boga, który go posłał.

O znaczeniu człowieka wierzącego i jego pozycji w królestwie Boga, decyduje Bóg.

______________________________________________________________________________________________________________

Słowo Boże

Mk 9, 30-37

Posłuchaj

Na początku modlitwy wyobraź sobie Jezusa i idących z Nim uczniów. Posłuchaj o czym rozmawiają,  co chce im uświadomić Jezus.

Dzisiejsze Słowo pochodzi z Ewangelii wg Świętego Marka
Mk 9, 30-37
Jezus i uczniowie Jego podróżowali przez Galileę, On jednak nie chciał, żeby kto wiedział o tym. Pouczał bowiem swoich uczniów i mówił im: «Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi. Ci Go zabiją, lecz zabity po trzech dniach zmartwychwstanie». Oni jednak nie rozumieli tych słów, a bali się Go pytać. Tak przyszli do Kafarnaum. Gdy był w domu, zapytał ich: «O czym to rozprawialiście w drodze?» Lecz oni milczeli, w drodze bowiem posprzeczali się między sobą o to, kto z nich jest największy. On usiadł, przywołał Dwunastu i rzekł do nich: «Jeśli kto chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich! Potem wziął dziecko, postawił je przed nimi i objąwszy je ramionami, rzekł do nich: «Kto przyjmuje jedno z tych dzieci w imię moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje mnie, lecz Tego, który Mnie posłał».

Apostołowie są z Jezusem już od trzech lat. Słuchają Jego słów, widzą znaki i cuda, a jednak nie rozumieją do końca Jego nauki. Zbliżają się do Jerozolimy, gdzie Jezus ma być ukrzyżowany. Ich myśli zaprząta coś innego. Skupieni na sobie, licytują się, kto z nich jest ważniejszy.

Jakże bliska może być każdemu z nas postawa apostołów. Słuchamy Ewangelii, czytamy Pismo święte, modlimy się, a słowa Jezusa są jakby obce. My też często nie rozumiemy, co Jezus do nas mówi. Co uczynić, by nie być tylko biernym obserwatorem zajętym własnymi sprawami, ale prawdziwym uczniem Jezusa?

Jezus nie krytykuje uczniów za to, że Go nie rozumieją. Tłumaczy im cierpliwie, na czym polega prawdziwa wielkość człowieka. Ten jest  prawdziwe wielki w oczach Boga, kto jest pokorny, kto służy drugiemu z miłością. Nie jest to łatwe. Dlatego tak bardzo potrzebujemy być blisko Jezusa, aby ciągle nam to przypominał.

Poproś Jezusa o łaskę otwartości na Jego Ducha. Niech każdego dnia uczy cię, że nie musisz być najważniejszy. Liczy się dobro, które czynisz.

 

Liturgia Słowa na dziś

PIERWSZE CZYTANIE (Syr 2,1-11)

Bądź wierny Bogu, a On zajmie się tobą

Czytanie z Księgi Syracydesa.

Synu, jeżeli masz zamiar służyć Panu, przygotuj swą duszę na doświadczenie.
Zachowaj spokój serca i bądź cierpliwy, a nie trać równowagi w czasie utrapienia. Przylgnij do Niego, a nie odstępuj, abyś był wywyższony w ostatnim twym dniu.
Przyjmij wszystko, co przyjdzie na ciebie, a w zmiennych losach utrapień bądź wytrzymały. Bo w ogniu doświadcza się złoto, a ludzi miłych Bogu w piecu utrapienia.
Bądź Mu wierny, a On zajmie się tobą, prostuj swe drogi i Jemu zaufaj. Którzy boicie się Pana, oczekujcie Jego zmiłowania, nie zbaczajcie z drogi, abyście nie upadli. Którzy boicie się Pana, zawierzcie Mu, a nie przepadnie wasza zapłata.
Którzy boicie się Pana, spodziewajcie się dobra, wiecznego wesela i zmiłowania.
Popatrzcie na dawne pokolenia i zobaczcie: któż zaufał Panu, a został zawstydzony? Albo któż trwał w bojaźni Pańskiej i był opuszczony? Albo któż wzywał Go, a On nim wzgardził?
Dlatego że Pan jest litościwy i miłosierny, odpuszcza grzechy i zbawia w czasie utrapienia.

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 37,3-4.18-19.27-28.39-40)

Refren: Zaufaj Panu, On sam będzie działał.

Miej ufność w Panu i czyń to, co dobre, *
a będziesz mieszkał na ziemi i żył bezpiecznie.
Raduj się w Panu, *
a On spełni pragnienia twego serca.

Pan zna dni postępujących nienagannie, *
a ich dziedzictwo trwać będzie na wieki.
W czasie klęski nie zaznają wstydu, *
w dniach głodu zostaną nasyceni.

Odstąp od złego, czyń dobrze, +
abyś mógł przetrwać na wieki. *
Gdyż Pan miłuje sprawiedliwość
i nie opuszcza swych świętych, +
nikczemni wyginą na zawsze, *
a ich potomstwo będzie wytępione.

Zbawienie sprawiedliwych pochodzi od Pana, *
On ich ucieczką w czasie utrapienia.
Pan ich wspomaga i wyzwala, +
wybawia od występnych i zachowuje, *
On bowiem jest ich ucieczką.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Ga 6,14)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego,
jak tylko z Krzyża Chrystusa,
dzięki któremu świat stał się ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mk 9,30-37)

Druga zapowiedź męki i wezwanie do pokory

Słowa Ewangelii według świętego Marka.

Jezus i uczniowie Jego podróżowali przez Galileę, On jednak nie chciał, żeby kto wiedział o tym. Pouczał bowiem swoich uczniów i mówił im: „Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi. Ci Go zabiją, lecz zabity po trzech dniach zmartwychwstanie”. Oni jednak nie rozumieli tych słów, a bali się Go pytać.
Tak przyszli do Kafarnaum. Gdy był w domu, zapytał ich: „O czym to rozprawialiście w drodze?” Lecz oni milczeli, w drodze bowiem posprzeczali się między sobą o to, kto z nich jest największy.
On usiadł, przywołał Dwunastu i rzekł do nich: „Jeśli kto chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich”. Potem wziął dziecko, postawił je przed nimi i objąwszy je ramionami, rzekł do nich: „Kto przyjmuje jedno z tych dzieci w imię moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje Mnie, lecz Tego, który Mnie posłał”.

Oto słowo Pańskie.

 

 

KOMENTARZ
Odwieczny problem

Spór uczniów Jezusa o to, który z nich jest największy, bardzo dobrze odzwierciedla odwieczny ludzki problem. Na skutek grzechu zostaliśmy skażeni pychą, która w mniej lub bardziej widoczny sposób domaga się chwały dla nas samych. Wciąż porównujemy się z innymi, staramy się udowodnić, że jesteśmy od nich lepsi. Często jest to źródłem wielu bardzo poważnych konfliktów. Walka o władzę, karmiona próżnością, zebrała w historii i niestety zbiera do dziś ogromne żniwo. Logika Jezusa jest jednak inna: Jeśli ktoś chce być pierwszy, niech będzie ostatni ze wszystkich i sługą wszystkich. On sam wielokrotnie udowadniał, że przyszedł na świat, aby służyć ludziom aż do swojej śmierci na krzyżu. Niech Jego przykład zachęci nas do pójścia drogą uniżenia, na której On sam z pewnością będzie nam towarzyszył

 

Boże, Ty w Jezusie ukazałeś nam przykład doskonałej służby Tobie i ludziom. Niech Twoja łaska uzdrowi nas z pychy i uzdolni do naśladowania Jezusa Sługi.

 

 

Rozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2017”
Autorzy: o. Daniel Stabryła OSB, o. Michał Legan OSPPE
Edycja Świętego Pawła

______________________________________________________________________________________________________________

Biblos

Komentarz

 

    Jezus w towarzystwie uczniów wędruje przez Galileę, unika kontaktów z miejscowymi ludźmi. Publiczna działalność w Galilei dobiegła końca. Uczniowie spotykają ludzi być może w drodze po zakupy. Wracając z jakiejś podróży prowadzą ożywioną rozmowę. Jezus zauważa to, później zapyta ich o temat rozmowy.

Jezus unika kontaktu z ludźmi, bo najważniejszymi ludźmi są teraz dla Niego sami uczniowie. Do tego czasu uczniostwo mogło być przygodą, teraz muszą stać się dojrzałymi przywódcami. Już czas, aby uznali “Syna Człowieczego” za “Syna Bożego”. W tym celu przekazuje uczniom przesłanie o swojej męce i zmartwychwstaniu.

Jezus drugi raz wyjaśnia swoją tożsamość mesjańską. Ponownie rozpoczyna od nie zrozumiałej dla uczniów informacji, że odda się w ręce ludzi, którzy Go zabiją. Za pierwszym razem mówił, że dozna wiele cierpień i będzie odrzucony przez przywódców narodowych i religijnych. Piotr stanął w obronie przywódców religijnych nie wierząc, że mogą tak postąpić. Jezus nazwał jego myślenie ludzkim, wrogim wobec myślenia Bożego.

Po drugiej zapowiedzi śmierci i zmartwychwstania uczniowie boją się pytać Jezusa o wyjaśnienie. Nie wiedzą, którym ludziom może się oddać, aby Go zabili. Podobnie jak wcześniej Piotr, nie dopuszczają myśli, by mogli to zrobić ludzie, których znają, ludzie uzdrowieni, uczestnicy różnych spotkań, a przywódcy religijni, w ich mniemaniu, postąpią po Bożemu. Kto Go zabije i w jaki sposób?

Jezus w trzech zapowiedziach relacjonowanych przez Marka nie mówi o ukrzyżowaniu. Uczniowie nie zrozumieli pierwszej zapowiedzi śmierci i późniejszych wyjaśnień. Marek maluje coraz bardziej negatywny portret uczniów. Nie rozumieją królestwa Bożego. Jezus nie może teraz zajmować się innymi ludźmi, musi zająć się uczniami, którzy pozostają nadal pod wpływem nauczycieli religijnych, nie rozwijają się.

Ponieważ uczniowie nie zapytali Jezusa o okoliczności Jego śmierci, więc On pyta ich o treść dyskusji prowadzonej w drodze do Kafarnaum.

Uczniowie Jezusa powinni już być dojrzalsi w relacjach pomiędzy sobą i z innymi ludźmi. Powinni już umieć przebaczać i nie być przyczyną zgorszenia.

Jednak zamiast zastanawiać się nad jakością swojego życia, zastanawiali się nad swoją wartością i swoim znaczeniem przed Bogiem.

Opanowała ich pokusa stosowania miary wielkości świata ludzkiego do mierzenia własnej wielkości w oczach Boga. „Pozycja społeczna była jednym z najważniejszych elementów życia w starożytności.”
Wartości świata: panowanie, manipulowanie, niemoralność, siła, kompromis.
Wartości królestwa niebieskiego: prawda, miłość, przebaczenie, cierpliwość, radość, prawość, sprawiedliwość oraz uniżenie przed Bogiem.

Wartość ucznia Jezusa jest tym większa, im większe jest jego poddanie się Bogu.

Patrząc na radosne dziecko, pokorne i poddane swoim rodzicom, rozumiemy rolę uczniów Jezusa w świecie. Osiągną więcej będąc sługami, niż panami.

Kto przyjmuje Jezusa jak dziecko, przyjmuje Boga, który go posłał.

O znaczeniu człowieka wierzącego i jego pozycji w królestwie Boga, decyduje Bóg.

______________________________________________________________________________________________________________

O autorze: Słowo Boże na dziś

Brak komentarzy

Skomentuj notkę, rozpoczynając dyskusję...

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

style="float: left margin-right: 100px" class="subsec psalm">

Psalm responsoryjny

Ps 19 (18), 8-9. 10-11 (R.: por. 10b)
Prawe i słuszne wszystkie sądy PańskiePrawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, * świadectwo Pana jest pewne, nierozważnego uczy mądrości. Jego słuszne nakazy radują serce, * jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy.Prawe i słuszne wszystkie sądy PańskieBojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, * sądy Pana prawdziwe, wszystkie razem słuszne. Cenniejsze nad złoto, nad złoto najczystsze, * słodsze od miodu płynącego z plastra.Prawe i słuszne wszystkie sądy Pańskie

Psalm responsoryjny

Ps 19 (18), 8-9. 10-11 (R.: por. 10b)
Prawe i słuszne wszystkie sądy PańskiePrawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, * świadectwo Pana jest pewne, nierozważnego uczy mądrości. Jego słuszne nakazy radują serce, * jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy.Prawe i słuszne wszystkie sądy PańskieBojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, * sądy Pana prawdziwe, wszystkie razem słuszne. Cenniejsze nad złoto, nad złoto najczystsze, * słodsze od miodu płynącego z plastra.Prawe i słuszne wszystkie sądy Pańskie

Śpiew przed Ewangelią

2 Kor 5, 19
Alleluja, alleluja, allelujaW Chrystusie Bóg pojednał świat z sobą, nam zaś przekazał słowo jednania.Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 9, 1-8
Słowa Ewangelii według Świętego MateuszaJezus wsiadł do łodzi, przeprawił się z powrotem i przyszedł do swego miasta. A oto przynieśli Mu paralityka, leżącego na łożu. Jezus, widząc ich wiarę, rzekł do paralityka: «Ufaj, synu! Odpuszczone są ci twoje grzechy».Na to pomyśleli sobie niektórzy z uczonych w Piśmie: On bluźni.A Jezus, znając ich myśli, rzekł: «Dlaczego złe myśli nurtują w waszych sercach? Cóż bowiem łatwiej jest powiedzieć: „Odpuszczone są ci twoje grzechy”, czy też powiedzieć: „Wstań i chodź!” Otóż żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów» – rzekł do paralityka: «Wstań, weź swoje łoże i idź do swego domu!»On wstał i poszedł do domu.A tłumy ogarnął lęk na ten widok, i wielbiły Boga, który takiej mocy udzielił ludziom.