Powołanie syna Alfeusza

Alfeusz

Cytat dnia

Można całe życie zagłębiać się w teologii i przepisach dotyczących moralności, jak to czynili faryzeusze, a mimo wszystko nie znać Boga.

***

Nie ma nic mocniejszego niż milczący wpływ dobrego przykładu.
James Kent


______________________________________________________________________________________________________________

Słowo Boże

Mk 2, 13-17

Zobacz siebie w Twojej najczęstszej sytuacji dnia -w pracy, w domu. Zobacz przechodzącego obok Jezusa. Wasze spojrzenia spotykają się. Co nastąpi dalej?

Dzisiejsze Słowo pochodzi z Ewangelii wg Świętego Marka
Mk 2, 13-17
Jezus wyszedł znowu nad jezioro. Cały lud przychodził do Niego, a On go nauczał. A przechodząc, ujrzał Lewiego, syna Alfeusza, siedzącego w komorze celnej, i rzekł do niego: «Pójdź za Mną». On wstał i poszedł za Nim. Gdy Jezus siedział w jego domu przy stole, wielu celników i grzeszników siedziało razem z Jezusem i Jego uczniami. Było bowiem wielu, którzy szli za Nim. Niektórzy uczeni w Piśmie spośród faryzeuszów widząc, że je z grzesznikami i celnikami, mówili do Jego uczniów: «Czemu On je i pije z celnikami i grzesznikami?» Jezus usłyszał to i rzekł do nich: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników».

Twoja codzienność – praca dom, dom praca. Czasem jakiś odpoczynek lub ekstra wydarzenie. To Twoje życie. Z jaką myślą budzisz się każdego ranka? Na co czekasz?

W takie życie wkracza Jezus. U Lewiego było to spotkanie przemieniające życie. Wstał i wyszedł z rzeczywistości nie dającej mu poczucia spełnienia i satysfakcji. Również w Twoje życie wkracza Jezus. Obecność Jezusa jest przemieniająca – nawet jeśli u Ciebie nie było to tak spektakularne jak u Lewiego, na pewno cicha obecność miłującego Chrystusa przemienia nadal Twoje serce. Powróć teraz na miejsce najpiękniejszego Twojego kontaktu z Panem. Oddaj Mu ponownie Twoje serce.

Zaproś teraz Jezusa do Twojego domu – do twoich celników i grzeszników, do wszystkiego co Ty lub świat osądzacie jako grzeszne lub nic nie warte. On chętnie siądzie wśród całej Twojej biedy, nie żeby to zniszczyć, tylko- aby ukochać Twój ból, cierpienie, samotność i powoli leczyć Twoje rany.

Zobacz siebie w swojej codzienności. Przechodzi przez nią Jezus. Jest obok czy pozwalasz Mu wejść do środka i ucztować wraz z Tobą? Poproś, abyś umiał codziennie wstawać z grzechów i słabości, ale również z rutyny, zniechęcenia, znudzenia i frustracji, z braku nadziei i iść za Nim w Jego radość i Miłość, które uzdrawiają.

PIERWSZE CZYTANIE (Hbr 4,12-16)

Jezus wielki arcykapłan

Czytanie z Listu do Hebrajczyków.

Bracia:
Żywe jest słowo Boże, skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca. Nie ma stworzenia, które by było przed Nim niewidzialne, przeciwnie, wszystko odkryte i odsłonięte jest przed oczami Tego, któremu musimy zdać rachunek.
Mając więc arcykapłana wielkiego, który przeszedł przez niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trwajmy mocno w wyznawaniu wiary. Nie takiego bowiem mamy arcykapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom, lecz doświadczonego we wszystkim na nasze podobieństwo, z wyjątkiem grzechu.
Przybliżmy się więc z ufnością do tronu łaski, abyśmy otrzymali miłosierdzie i znaleźli łaskę dla uzyskania pomocy w stosownej chwili.

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 19,8-9.10 i 15)

Refren: Słowa Twe, Panie, są duchem i życiem.

Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, *
świadectwo Pana niezawodne, uczy prostaczka mądrości.
Jego słuszne nakazy radują serce, *
jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy.

Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, +
sądy Pana prawdziwe, a wszystkie razem słuszne. *
Niech znajdą uznanie przed Tobą
słowa ust moich i myśli mego serca, *
Panie, moja Opoko i mój Zbawicielu.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Mk 2,17)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają.
Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mk 2,13-17)

Powołanie Mateusza

Słowa Ewangelii według świętego Marka.

Jezus wyszedł znowu nad jezioro. Cały lud przychodził do Niego, a On go nauczał. A przechodząc ujrzał Lewiego, syna Alfeusza, siedzącego w komorze celnej, i rzekł do niego: „Pójdź za Mną”. On wstał i poszedł za Nim.
Gdy Jezus siedział w jego domu przy stole, wielu celników i grzeszników siedziało razem z Jezusem i Jego uczniami. Było bowiem wielu, którzy szli za Nim. Niektórzy uczeni w Piśmie spośród faryzeuszów widząc, że je z grzesznikami i celnikami, mówili do Jego uczniów: „Czemu On je i pije z celnikami i grzesznikami?”

Jezus usłyszał to i rzekł do nich: „Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników”.
Oto słowo Pańskie.
KOMENTARZ

Tajemnica powołania

Można całe życie zagłębiać się w teologii i przepisach dotyczących moralności, jak to czynili faryzeusze, a mimo wszystko nie znać Boga. Nie chodzi tu jednak o jałowe spekulacje. Boga nie da się w pełni opisać i zrozumieć. On całkowicie przekracza stworzony przez siebie świat. Każda próba zawłaszczenia prawdy o Nim przez jakąś grupę czy religię musi skończyć się porażką. Powołując ludzi, nie patrzy On na tytuły naukowe i ilość przeczytanych książek na Jego temat. Jego optyka jest całkowicie inna. Ewangelia uczy nas, że ci, których my jesteśmy skłonni umieszczać na marginesie społeczeństwa, lub ci, którym tej przynależności odmawiamy – a takim kimś był właśnie Lewi, pracujący dla rzymskiego okupanta – bardzo często znajdują u Boga upodobanie. Bóg nie pragnie, abyśmy byli perfekcyjni, On pragnie, abyśmy byli prawdziwi.

(…)

Rozważania zaczerpnięte z „Ewangelia 2017”
Autorzy: o. Daniel Stabryła OSB, o. Michał Legan OSPPE
Edycja Świętego Pawła

______________________________________________________________________________________________________________
Biblos

Drugie z pięciu opowiadań wprowadza na scenę nauczycieli religijnych rozpatrujących słuszność obecności Jezusa w domach ludzi, których oni sami odrzucają.

W oczach faryzeuszów „grzesznicy to ci wszyscy, którzy nie spożywali posiłków zgodnie z zasadami czystości rytualnej”, którzy przekraczali Prawo.”
Chociaż niektórzy z nich mogli prowadzić niemoralne życie, określenie „grzesznik” było raczej charakterystyką społeczną niż osądem moralnym.

Okazuje się, że ci ludzie dobrze czują się w obecności Jezusa i Jego uczniów. Faryzeusze ich potępiają, a Jezus pokazuje im miłość Boga, Jego przebaczenie i sposób naprawienia swojego życia. Wielu z tych Jezus nie mógłby spotkać w synagodze, im tam już od dawna było za ciasno.

Synagoga była nie tylko miejscem modlitwy i badania Pisma, lecz także ośrodkiem wspólnoty, w którym wymierzano karę jej błądzącym członkom. Karcenie mogło przybierać wiele form, w tym także publiczną chłostę. Najbardziej surowymi karami byty jednak różne formy wyłączenia ze społeczności. W przypadku skrajnym człowiek gorszący innych był traktowany jak poganin, nie zaś jak Żyd.

Jednym z tak potępianych ludzi jest poborca podatkowy Lewi, występujący też pod imieniem Mateusz. Lewi był poborcą cła na służbie u Heroda Antypasa. Ludzie tacy byli podejrzewani o nieuczciwość i zdradę sprawy żydowskiej.
Lewi już wcześniej uwierzył w Jezusa. Prowadził ludzi do Jezusa, bo nauczyciele religijni oprócz potępienia nie umieli im pomóc. Oni potrzebowali wyjaśnienia swojej sytuacji wobec Boga i znalezienia sposobu na naprawienie sposobu życia. W zespole misyjnym Jezusa potrzebni są tacy ludzie.

Lewi został zaproszony do większego oddania w służbie misyjnej, jako uczeń towarzyszący Jezusowi. Stworzył w swoim domu środowisko misyjne dla Jezusa. Teraz dołączy do wcześniej powołanych uczniów. Oni uczą się od Jezusa „łowienia ludzi”, teraz w domu Lewiego.

Faryzeusze uważają się za zdrową część społeczeństwa. Faryzeusze uważają, że Jezus nie powinien zasiadać do stołu z tymi ludźmi. Jezus nie izoluje się od ludzi, bo każdy człowiek potrzebuje zbawienia.

Poborcy podatkowi i grzesznicy potrzebują ocalenia, ratunku, pomocy, miłości. Dlatego Jezus jest z nimi.

Faryzeusze składają Bogu ofiary, a grzesznikom proponuje Jezus miłosierdzie, przebaczenie grzechów.

______________________________________________________________________________________________________________
Grafika użyta w ikonie wpisu: Powołanie św. Mateusza (ówczesnego celnika) – fragment obrazu olejnego  Caravaggia.
 Powołanie Mateusza

 

O autorze: Słowo Boże na dziś

Brak komentarzy

Skomentuj notkę, rozpoczynając dyskusję...

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

style="float: left margin-right: 100px" class="subsec psalm">

Psalm responsoryjny

Ps 47
Ps 47 (46), 2-3. 8-9. 10 (R.: por. 8a)Pan Bóg jest królem całej naszej ziemi Albo: AllelujaWszystkie narody, klaskajcie w dłonie, * radosnym głosem wykrzykujcie Bogu, bo Pan Najwyższy i straszliwy, * jest wielkim Królem nad całą ziemią.Pan Bóg jest królem całej naszej ziemi Albo: AllelujaGdyż Bóg jest Królem całej ziemi, * hymn zaśpiewajcie! Bóg króluje nad narodami, * Bóg zasiada na swym świętym tronie.Pan Bóg jest królem całej naszej ziemi Albo: AllelujaPołączyli się władcy narodów * z ludem Boga Abrahama. Bo możni świata należą do Boga, * On zaś jest najwyższy.Pan Bóg jest królem całej naszej ziemi Albo: Alleluja

Psalm responsoryjny

Ps 47
Ps 47 (46), 2-3. 8-9. 10 (R.: por. 8a)Pan Bóg jest królem całej naszej ziemi Albo: AllelujaWszystkie narody, klaskajcie w dłonie, * radosnym głosem wykrzykujcie Bogu, bo Pan Najwyższy i straszliwy, * jest wielkim Królem nad całą ziemią.Pan Bóg jest królem całej naszej ziemi Albo: AllelujaGdyż Bóg jest Królem całej ziemi, * hymn zaśpiewajcie! Bóg króluje nad narodami, * Bóg zasiada na swym świętym tronie.Pan Bóg jest królem całej naszej ziemi Albo: AllelujaPołączyli się władcy narodów * z ludem Boga Abrahama. Bo możni świata należą do Boga, * On zaś jest najwyższy.Pan Bóg jest królem całej naszej ziemi Albo: Alleluja

Śpiew przed Ewangelią

J 16, 28
Alleluja, alleluja, allelujaWyszedłem od Ojca i na świat przyszedłem, znowu opuszczam świat i idę do Ojca.Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 16, 23b-28
Słowa Ewangelii według Świętego JanaJezus powiedział do swoich uczniów:«Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: O cokolwiek prosilibyście Ojca, da wam w imię moje. Do tej pory o nic nie prosiliście w imię moje: proście, a otrzymacie, aby radość wasza była pełna.Mówiłem wam o tych sprawach w przypowieściach. Nadchodzi godzina, kiedy już nie będę wam mówił w przypowieściach, ale całkiem otwarcie oznajmię wam o Ojcu. W owym dniu będziecie prosić w imię moje, i nie mówię wam, że Ja będę musiał prosić Ojca za wami. Albowiem Ojciec sam was miłuje, bo wy Mnie umiłowaliście i uwierzyliście, że wyszedłem od Boga.Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na świat; znowu opuszczam świat i idę do Ojca».